Witte Donderdag is het beeld van de vijfde dag van de schepping, toen de Schepper de vissen en de vogels schiep. Deze dag draagt ook de betekenis van de vijfde periode, toen de kinderen van Israël het paaslam aten, werden gedoopt in de wolk en in de zee, in de woestijn het manna aten dat uit de hemel neerdaalde, en dronken uit de bron die uit de rots ontsprong (Exodus 12, 14, 16, 17).

Op Witte Donderdag komt de Heer naar het Bovenhuis, het voorbeeld van de Kerk, waar Hij het paaslam eet, de voeten van Zijn discipelen wast en hen deelachtig maakt aan Zijn Lichaam en Bloed, waarmee Hij het sacrament van de Heilige Communie instelt. ’s Nachts gaat Hij naar de Olijfberg, buigt Zijn goddelijke hoofd naar de aarde in gebed tot de Vader en wordt vervolgens gevangengenomen (Mattheüs 26:17-46).

Door eerst de voeten van de discipelen te wassen en daarna Zijn Lichaam en Bloed te geven, wil de Heer hen reinigen van de zonden van Adam en het sacrament van de Heilige Communie schenken.