De vierde zondag van de Grote Vasten wordt de Zondag van de Rentmeester genoemd, naar de gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester, die de betekenis van deze dag verklaart. Deze gelijkenis wordt enkel vermeld door de evangelist Lucas. De inhoud van de gelijkenis is als volgt: een rijke man verneemt dat zijn rentmeester zijn bezit verkwist. Hij roept hem bij zich, vraagt rekenschap en besluit hem uit zijn functie te ontslaan. Wanneer de rentmeester beseft dat hij werkloos kan worden, grijpt hij naar een list. Hij roept de schuldenaars van zijn heer bij zich en vermindert een deel van hun schuld. Daarna prijst de heer de rentmeester om zijn slimheid. Op het eerste gezicht lijkt er een tegenstelling te zitten in deze lof. Maar de onrechtvaardige rentmeester schenkt de schuldenaars datgene kwijt wat hij eerder in zijn eigen voordeel extra had aangerekend, zonder zijn heer werkelijk schade toe te brengen. De heer prijst de rentmeester en leert hiermee dat wij gelukkig zouden zijn indien wij dezelfde ijver die wij tonen voor het vervullen van onze materiële behoeften, nog meer zouden inzetten voor onze geestelijke behoeften.